Psittacula eupatria: het blue-parblue (Aqua) mysterie
Blauw, Parblue, Aqua, Turquoise: vier fenotypes, één genetische familie. Bij de Grote alexanderparkiet (Psittacula eupatria) kennen wij drie blauwmutaties die samen deze kleurschakeringen verklaren. Maar hoe zit dat juist?
In dit artikel zetten wij op een rij wat wij in ons laboratorium tot op heden hebben bevestigd, en we introduceren de gerichte DNA-analyses (in de volksmond "split testen") waarmee u als kweker onderscheid kunt maken tussen deze mutaties.
Waarom testen wij niet op kleur, maar op genotype?
Twee vogels die er visueel identiek uitzien, kunnen genetisch volledig verschillend zijn. Bij NeorniLab testen wij daarom niet op de kleur, maar op de specifieke genotypische variatie (in de volksmond "mutatie") die de kleur veroorzaakt.
Bij sommige soorten, waaronder de Grote alexanderparkiet, bestaan meerdere onafhankelijke mutaties die naar hetzelfde fenotype kunnen leiden. Fenotypisch herkent u het verschil niet. Genotypisch wel.
Psittacula eupatria: il mistero blu-blu (Acqua)
Blu, azzurro pallido, acquamarina, turchese: quattro fenotipi, una sola famiglia genetica. Nel parrocchetto alessandrino maggiore ( Psittacula eupatria ) conosciamo tre mutazioni blu che, insieme, spiegano queste variazioni di colore. Ma come funziona esattamente?
In questo articolo, elenchiamo ciò che abbiamo confermato finora nel nostro laboratorio e presentiamo le analisi del DNA mirate (comunemente note come "split test") che consentono a voi, in qualità di allevatori, di distinguere tra queste mutazioni .
Perché eseguiamo test per il genotipo invece che per il colore?
Due uccelli che sembrano identici a occhio nudo possono essere geneticamente completamente diversi. Pertanto, al NeorniLab non analizziamo il colore, bensì la specifica variazione genotipica (comunemente definita "mutazione") che lo determina.
In alcune specie, tra cui il parrocchetto alessandrino maggiore, esistono molteplici mutazioni indipendenti che possono portare allo stesso fenotipo. A livello fenotipico, la differenza non è percepibile. A livello genotipico, invece, sì.
Hoe blauw en groen ontstaan
Bij papegaaiachtigen (Psittaciformes) wordt psittacofulvine aangemaakt, een geel tot rood pigment dat in het verenkleed wordt afgezet. In combinatie met de blauwe structuurkleur van de veren (een natuurkundig effect, geen pigment) levert dat de klassieke groene wildkleur op: geel pigment over blauwe structuur = groen.
Een blauwmutatie veroorzaakt een stoornis in het enzym dat psittacofulvine aanmaakt. Wij onderscheiden daarbij twee types. Een volledige uitschakeling van het enzym, Total Psittacine Reduction (TPR), leidt tot het volledig wegvallen van het gele pigment en geeft een echte blauwmutatie. Een gedeeltelijke uitschakeling, Partial Psittacine Reduction (PPR), geeft tussenkleuren zoals Aqua of Turquoise, vaak Parblue genoemd. Hoe het eindresultaat eruitziet, hangt mee af van de natuurlijke wildtype-kleur, de aanwezigheid van eumelanine en de veerstructuur.
Een blauwe Grote alexanderparkiet is dus een vogel waarbij dit enzym volledig is uitgeschakeld (TPR).
Come si formano il blu e il verde
Nei pappagalli ( Psittaciformes ) viene prodotta la psittacofulvina, un pigmento di colore dal giallo al rosso che si deposita nel piumaggio. In combinazione con il colore blu strutturale delle piume (un effetto fisico, non un pigmento), questo determina il classico verde selvatico: pigmento giallo su struttura blu = verde.
Una mutazione blu causa un disturbo nell'enzima che produce la psittacofulvina. Si distinguono due tipi. L'inattivazione completa dell'enzima, la Riduzione Totale della Psittacina (TPR) , porta alla completa perdita del pigmento giallo e si traduce in una vera mutazione blu. L'inattivazione parziale, la Riduzione Parziale della Psittacina (PPR) , produce colori intermedi come l'acquamarina o il turchese, spesso chiamati Parblue. L'aspetto del risultato finale dipende in parte dal colore naturale del tipo selvatico, dalla presenza di eumelanina e dalla struttura delle piume.
Il pappagallo Alessandro blu è quindi un uccello in cui questo enzima è completamente disattivato (TPR).
Wat is blue3 en waarom veroorzaakt het aqua?
Blue3 is de mutatie die in de volksmond "Aqua" heet, en waar de meeste misverstanden over bestaan. Wij hebben blue3 ontdekt toen wij Grote alexanderparkieten met het parblue fenotype analyseerden, de vogels die kwekers in de volksmond "Aqua" of "Aquablauw" noemen.
Een terminologische voetnoot.
De term "Parblue" is een verzamelnaam voor alle blauwe tussenkleuren tussen groen en volledig blauw. Die term klopt dus over soorten heen, maar welke genetische variaties eronder vallen, verschilt wel per soort. Bij de edelpapegaai (Eclectus roratus) ontstaat het Parblue-fenotype bij vogels met het blue1/blue2 genotype. Bij de Grote alexanderparkiet ontstaat het Parblue-fenotype bij vogels met het blue2/blue3 genotype, en wordt in het dagelijks gebruik vaker de term "Aqua" gebruikt. De fenotypische term reist dus wel mee tussen soorten, de genetica doet dat niet.
De geanalyseerde vogels met parblue-fenotype bleken alleen blue2 te dragen. Er moest dus nog een tweede mutatie zijn die het bijna volledige wegvallen van psittacofulvine verklaarde. Zo kwamen wij bij blue3 uit.
Alle ingestuurde referenties zijn genetisch terug te voeren op één enkele combinatie: blue2/blue3, compound heterozygoot. Fenotypisch zien al deze vogels er identiek uit. De term "Aquablauw" reflecteert precies de onderliggende genetica: Aqua is alleen zichtbaar in combinatie met een blauwvariant. Kwekers gebruiken "Aqua" en "Aquablauw" vaak door elkaar voor exact dit genotype.
Wat extra nuance.
Blue3 is een recessieve mutatie die enkel tot uiting komt wanneer ze gecombineerd wordt met een andere mutatie op hetzelfde gen (blue1 of blue2). Twee kopieën blue3 alleen (blue3/blue3) geven vermoedelijk gewoon een groene vogel. Fenotypisch gezien wordt Aqua daarom vaak als "incompleet dominant" beschreven, omdat het tot uiting komt in combinatie met een andere Blauwvariant. Op de dominantieschaal van wildtype naar Blauw zit Aqua daar net boven. Beide framings kloppen: genetisch is blue3 recessief, fenotypisch gedraagt Aqua zich bij combinaties met andere Blauwvarianten als incompleet dominant.
Cos'è il blue3 e perché causa la colorazione acquamarina?
Blue3 è la mutazione comunemente nota come "Aqua", e sulla quale esistono la maggior parte dei fraintendimenti. Abbiamo scoperto Blue3 analizzando i pappagalli Alexander con il fenotipo parblue, gli esemplari che gli allevatori chiamano comunemente "Aqua" o "Aqua Blue".
Una nota terminologica a piè di pagina.
Il termine "Parblue" è un nome collettivo per tutte le tonalità di blu intermedie tra il verde e il blu pieno. Il termine è quindi appropriato per tutte le specie, ma le varianti genetiche che vi rientrano differiscono da specie a specie. Nel pappagallo Eclectus (Eclectus roratus), il fenotipo Parblue si manifesta negli uccelli con genotipo blue1/blue2. Nel parrocchetto Alexander maggiore, il fenotipo Parblue si manifesta negli uccelli con genotipo blue2/blue3, e il termine "Aqua" è più comunemente usato nel linguaggio quotidiano. Pertanto, il termine fenotipico è valido per tutte le specie, ma la genetica rimane invariata.
Gli uccelli analizzati con il fenotipo parblue risultavano essere portatori solo di blue2. Doveva quindi esserci una seconda mutazione che spiegasse la quasi completa assenza di psittacofulvina. Questo ci ha condotto a blue3.
Tutti i riferimenti inviati possono essere ricondotti geneticamente a un'unica combinazione: blue2/blue3 , eterozigote composto. Fenotipicamente, tutti questi uccelli sono identici. Il termine "Aqua Blue" riflette precisamente la genetica sottostante: il colore Aqua è visibile solo in combinazione con una variante blu. Gli allevatori spesso usano "Aqua" e "Aqua Blue" in modo intercambiabile per indicare esattamente questo genotipo.
Qualche sfumatura in più.
Blue3 è una mutazione recessiva che si manifesta solo se combinata con un'altra mutazione sullo stesso gene (blue1 o blue2). Due copie di blue3 da sole (blue3/blue3) presumibilmente producono semplicemente un uccello verde. Fenotipicamente, Aqua viene quindi spesso descritto come "incompletamente dominante", perché si manifesta in combinazione con un'altra variante di Blue. Nella scala di dominanza che va dal tipo selvatico a Blue, Aqua si colloca appena sopra. Entrambe le interpretazioni sono corrette: geneticamente, blue3 è recessivo; fenotipicamente, Aqua si comporta come incompletamente dominante se combinato con altre varianti di Blue.
Blue1/blue3: Turquoise? En blue3/blue3: Groen?
We hebben tot op heden één Grote alexanderparkiet getest die genotypisch blue1/blue3 bleek, en die visueel een meer Turquoise fenotype gaf. Eén observatie is nog geen bevestiging. Of dit patroon consistent terugkomt, moet bijkomend onderzoek aantonen.
Blue3/blue3 hebben we tot nu toe nog niet opgepikt. Ons huidige vermoeden is dat een homozygote blue3-vogel fenotypisch gewoon Groen oogt, wat zou verklaren waarom wij ze in onze databank niet terugvinden. Verder onderzoek moet dit bevestigen.
Hebt u een koppel waarvan beide ouders drager zijn van blue3?
Wij staan open om die lijnen verder in kaart te brengen. Stalen van dergelijke koppels en hun nakomelingen mag u kosteloos bij ons insturen.
Wat betekenen blue4 en blue5 bij de Grote alexanderparkiet?
De genetische variaties blue4 en blue5 hebben we tot nu toe niet opgepikt bij de Grote alexanderparkiet. Ze zijn wél vastgesteld bij de Halsbandparkiet (Psittacula krameri), waar ze waarschijnlijk oorspronkelijk ontstaan zijn en worden daar benoemt als de blue1 en blue2 mutaties.
Wanneer wij blue4 of blue5 aantreffen in een bloedlijn die als Grote alexanderparkiet wordt gehouden, is dat een genetisch signaal van hybridisatie. Dat kan in gevangenschap of in het wild zijn gebeurd. Meer daarover leest u in onze blogpost over soortzuiverheid tussen Psittacula eupatria en Psittacula krameri.
Blu1/blu3: Turchese? E blu3/blu3: Verde?
Ad oggi, abbiamo testato un solo pappagallo Alexander che è risultato geneticamente blue1/blue3 e ha mostrato visivamente un fenotipo più turchese. Una singola osservazione non è una conferma. Sono necessarie ulteriori ricerche per dimostrare se questo schema si ripete costantemente.
Non abbiamo ancora rilevato esemplari Blue3/blue3. Il nostro sospetto attuale è che un uccello omozigote Blue3 appaia fenotipicamente semplicemente verde, il che spiegherebbe perché non li troviamo nel nostro database. Ulteriori ricerche sono necessarie per confermare questa ipotesi.
Avete una coppia in cui entrambi i genitori sono portatori del gene blue3?
Siamo disponibili a mappare ulteriormente queste linee. Potete inviarci gratuitamente campioni di tali coppie e della loro prole.
Cosa significano blue4 e blue5 nel pappagallo di Alessandro Magno?
Non abbiamo ancora rilevato le varianti genetiche blue4 e blue5 nel parrocchetto alessandrino maggiore. Sono state tuttavia identificate nel parrocchetto dal collare ( Psittacula krameri ), dove probabilmente hanno avuto origine, e sono denominate mutazioni blue1 e blue2.
Quando riscontriamo i marcatori blue4 o blue5 in una linea di sangue allevata come Psittacula Alexander, si tratta di un segnale genetico di ibridazione. Questo fenomeno può essersi verificato in cattività o in natura. Per approfondire l'argomento, potete consultare il nostro articolo sulla purezza delle specie Psittacula eupatria e Psittacula krameri.
Wat dit u als kweker oplevert
Een gerichte DNA-screening op blue1, blue2 en blue3 zet uw kweekplanning op stevige grond.
Concreet:
- U test alleen wat relevant is voor uw bloedlijn. Geen overbodige analyses op mutaties die er niet inzitten.
- U stelt koppels samen met een voorspelbaar resultaat. U weet vooraf welk percentage van de jongen welk fenotype zal hebben, in plaats van kweekseizoen na kweekseizoen te gokken. Dat bespaart tijd én onnodige splits in uw kweekhok.
- U voorkomt inteelt. Door te weten welke vogels kans-split zijn voor een bepaalde mutatie, kunt u gericht uittelen tegen wildkleur-vogels. Zo houdt u genetische diversiteit in uw bloedlijn zonder de gewenste kleurvariëteiten te verliezen.
- U geeft uw kopers zekerheid. Elke geteste vogel krijgt een uniek NeorniLab-certificaat dat u bij verkoop meegeeft. Kopers kunnen het certificaat bij aankoop verifiëren via onze certificaatchecker. Andersom kunt u zelf, bij de aankoop van een vogel, de genetische claim van de verkoper laten bevestigen.
Che cosa ne ricavi per te come coltivatore
Lo screening mirato del DNA per blue1, blue2 e blue3 pone il vostro piano di allevamento su solide basi.
Nello specifico:
- Vengono analizzati solo gli elementi rilevanti per la propria linea di sangue. Nessuna analisi superflua per mutazioni non presenti.
- Si creano coppie con un risultato prevedibile. Si sa in anticipo quale percentuale della prole avrà quale fenotipo, invece di affidarsi all'intuito stagione dopo stagione. Questo fa risparmiare tempo e riduce le divisioni inutili nel proprio allevamento.
- In questo modo si previene la consanguineità. Conoscendo quali uccelli hanno una probabilità di essere portatori di una specifica mutazione, è possibile selezionare e incrociare gli esemplari con quelli di tipo selvatico. In questo modo, si mantiene la diversità genetica nella propria linea di sangue senza perdere le varietà di colore desiderate.
- Offri ai tuoi acquirenti la certezza. Ogni uccello testato riceve un certificato NeorniLab univoco che consegni al momento della vendita. Gli acquirenti possono verificare il certificato al momento dell'acquisto tramite il nostro strumento di verifica. In alternativa, puoi far verificare personalmente le informazioni genetiche dichiarate dal venditore al momento dell'acquisto di un uccello.